Zwierzęta w Bullerbyn
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„Potem przyprowadziliśmy Pontusa przed katedrę, a wszyscy podchodzili i głaskali go. Przeczytaliśmy następnie w książce od przyrody o owcach i ja musiałam opowiedzieć, jak wykarmiłam Pontusa butelką. Wszystkim okropnie się podobał. Zaśpiewaliśmy też „Biały baranku" specjalnie dla niego. Wydaje mi się jednak, że Pontusa zmęczył trochę hałas i że zaczął tęsknić do pastwiska. Jednak nadal był grzeczny i stał spokojniutko obok mojej ławki przez resztę lekcji. Chwilami podskakiwał troszkę i beczał”.


Na przerwie wszystkie dzieci przyglądały się, jak Pontus pił mleko, a potem biegał sobie po podwórku.

Droga powrotna do domu bardzo zmęczyła jagnię. Dzieci musiały nieść Pontusa na zmianę przez wszystkie pagórki. Potem wszyscy odprowadzili go na pastwisko:
„Nigdy jeszcze nie widziałam jagnięcia biegnącego tak szybko jak Pontus, gdy wypuściliśmy go na łąkę. Galopował do owiec i beczał tak, że rozlegało się po całym pastwisku”.


Ulrik
Ulrik to zły baran należący do mieszkańców Zagrody Północnej. Przez lato przebywał na wyspie na jeziorze. Kiedyś o mało nie zabił dzieci, ale wszystkich uratował Lasse.

Był oto podczas wycieczki na wyspę. Pierwszą rzeczą, jaką dzieci ujrzeli po wyjściu z jeziora był zły baran z Zagrody Północnej. Miał wielkie, zakrzywione rogi i posępną minę. Nie mógł nigdy paść się na pastwisku razem z trzodą, ponieważ przeskakiwał przez wszystkie płoty i atakował każdego, kogo zobaczył. Z tego powodu na wiosnę pasł się na wyspie zupełnie sam, przewożony na miejsce przez ojców dzieci.

Dzieci zupełnie zapomniały, że zły baran Ulrik przebywał akurat na wyspie:
„Tym razem był z pewnością bardziej zły niż zwykle. Pochylił głowę i ruszył pędem na nas, bodąc na wszystkie strony. Ollego uderzył tak mocno, że się przewrócił. Olle oczywiście. Zerwał się jednak szybko i umykał, jak gdyby się paliło. My także zaczęliśmy uciekać. Bossę, Anna i Britta wleźli na wysoki kamień, ja i Olle na drzewo, Lasse zaś schował się za krzakiem”.

Ulrik był okropnie zły, stał pod drzewem, na którym Lisa siedziała z Ollem i bódł w nie tak, że aż leciały kawałki kory. Gdy zaś to nie pomogło, podbiegł do kamienia, na który wdrapali się Britta, Anna i Bossę. Stał i wpatrywał się w nich z wściekłością.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Lisa Erikson - charakterystyka
2  Dzieci z Bullerbyn - streszczenie
3  Nocleg w stogu siana



Komentarze
artykuł / utwór: Zwierzęta w Bullerbyn







    Tagi: